Potje pies

potje

“Mam ik denk dat ik een blaasontsteking heb” zegt mijn oudste dochter. Ze legt wat niet nader te noemen zaken uit en ik denk dat ze best wel eens gelijk zou kunnen hebben. Ook de toiletbezoeken gaan niet van een leien dakje. Dit kan geen toneelstuk zijn denk ik bij mezelf.

Meteen zie ik het beeld van de man met het potje pies in de wachtkamer bij de huisarts weer voor me.

Omdat de gevolgen van een verwaarloosde blaasontsteking behoorlijk ingrijpend kunnen zijn, en ik natuurlijk ook zo snel mogelijk wil, dat mijn dochter zonder stress haar blaas kan legen, besluit ik om direct de huisarts te bellen.

“Uw dochter moet plassen in een potje en dat moet u dan vóór 10 uur vandaag bij ons inleveren” legt de assistente aan mij uit. “Als u geen potjes heeft, dan kunt u er voor 0,25 ct. 1 bij ons komen ophalen” zegt ze er achteraan. “Oke dank u wel, ik ga het regelen” en ik hang op. Meteen slaan mijn hersens op hol.

Ik moet dus in mijn eentje, mét 2 kinderen een potje ophalen bij de huisarts, vlug naar huis…mijn oudste laten plassen in het potje…en vervolgens weer richting de huisarts om dat potje weer in te leveren. En dat allemaal binnen een uur! Ze zijn nog geen eens aangekleed!

Ik ben me belazerd ook om geld te gaan betalen voor zo’n potje. Ze krijgen het potje notabene binnen een uur weer terug. Oke, wel met wat pies erin maar daar gaat het niet om. Waarschijnlijk wassen ze het potje daarna om, om door te verkopen aan de volgende! Eens even denken, heb ik nog ergens een potje staan? Jaaaaa ik weet het!! In de kast staat volgens mij nog een potje. Jaaaa Yes! “Ik heb een potje hoor schat” roep ik naar mijn dochter. En ik ren naar de keuken om het potje te pakken.

Ondertussen grappen de kinderen wat over plassen in een potje, Dat is natuurlijk ook wel heel gek. Eerlijk gezegd weet ik ook niet hoe het praktijkgedeelte verloopt van plassen in een potje. Maaaaar…we hebben een potje!

Nou schat…ik heb een potje….daar gaan we dan! En zo knap als dat mijn dochter is…plast ze…jawel….1 druppel IN het potje…en de overige 33 ernaast! “STOP!!!!!! Je piest alles ernaast” roep ik in paniek. “Kijk dan, hier kan de dokter geen test mee doen hoor! Zo moeilijk is het toch niet om in dit potje te plassen! Kijk dan…het is een super groot potje” bler ik door de wc.

Mijn dochter begint keihard te huilen. “Ik wil niet plassen in een potje. Ik kan niet plassen in een potje. Al mijn plas is op en blablablablablabla”… “Stil maar schat” zeg ik. “We hebben nog een half uur, we gaan gewoon heel veel water drinken en dan moet je zo vast nog wel een keer plassen.”

Ze klokt een halve liter water achterover en roept dan eindelijk na een minuut of tien…”Ik moet plassen. ”Omdat de vorige sessie geen succes was, heb ik een leeg bakje chinees in de wc pot gezet. Ze is zichtbaar opgelucht dat ze daarin moet plassen. Nadat het gelukt is gooi ik de pies over in het potje en doe er een folie én een niet doorschijnend tasje omheen. Ik ontsmet mijn handen, kleed snel de kinderen aan en we wandelen richting de huisarts.

En nu nog even afwachten wat de uitslag is…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: