De moedervlek

moedervlek_320x320

“Zullen we hier even gaan uitrusten van onze lange wandeling?”,  vraag ik aan mijn jongste dochter.  “Ja dat is goed”, antwoord ze met een lief stemmetje. Als we een poosje op het bankje aan het genieten zijn van de zon komt het gesprek op gang.

“Mam, wat heb jij daar? Is dat een bruin pukkeltje?”, en ze wijst naar mijn reuze moedervlek op mijn arm.“Wat? Deze bedoel je?”, en ik wijs het vermoedelijke gespreksonderwerp aan. Dit is een moedervlek, lelijk he”, zeg ik. Soms kun je het commentaar beter voor zijn, dat scheelt altijd weer vind ik. “Ja, best lelijk”, zegt ze er achteraan. “En bruin!”, jak, zegt ze. “Maar hebben alleen moeders zo’n vlek?”, vraagt ze geïnteresseerd.

“Nee, jij hebt hier toch ook een moedervlekje? Kijk, een heeeeel kleintje”, en ik wijs met mijn vinger het moedervlekje aan. “Ach die is schattig he mam. Dat is niet zo’n dikke net zoals bij jou”,  zegt ze super serieus. “Maar waarom heb jij er dan zoveel mam?” gaat ze weer verder.“Dat weet ik niet schat. Het ene mens krijgt helemaal geen moedervlekken, en de ander zit helemaal onder, ik weet niet precies hoe dat werkt”,  leg ik haar uit. “Ik denk dat ik bij de geboorte in de rij van de moedervlekjes stond, en toen kreeg ik er heeeeeel veel.” zeg ik. “Ja, want je hebt ook allemaal kleintjes he”, gaat ze weer verder. En ze begint spontaan al mijn moedervlekken te tellen. Ze kan niet verder dan 20 tellen, daar ben ik blij mee.

Dan komt er een mevrouw voorbij met een flinke cup maat en een heeeeeel klein shirtje..….ik gok cupmaat F in een shirt maat S. We kijken allebei naar de passerende mevrouw.  Jozef…denk ik bij mezelf….die heeft ze ook niet thuisgelaten! Mijn kind gaat hier ZEKER wat over zeggen…ik wacht rustig af…

“Mam? Stond die mevrouw in de rij voor de boobies?” , vraagt ze, wijzend naar de Dolly Parton van 2015. “Niet zo wijzen!”, zeg ik met een stemverheffing. Ineens schiet ik in de lach om de vraag die ze zojuist stelde, maar mijn dochter is serieus, dus om te voorkomen dat ze zich uitgelachen voelt, pak ik het gesprek snel weer op. “Ja die mevrouw stond in de rij voor de boobies”, zeg ik. “Maar waarom ben jij dan niet in die rij gaan staan mam?”, zegt ze nog steeds heel serieus. “Omdat ik altijd de verkeerde rij uitkies” is het enige zinnige antwoord wat ik kan bedenken.  “O, jammer”, zegt ze.

“Misschien kunnen we jouw moedervlekjes nog terugbrengen?”, zegt ze enthousiast. Als dat zou kunnen, denk ik bij mezelf. Dan schroef ik ook meteen mijn buik los en dan ruil ik ze om voor een cup D maat, dat lijkt me een eerlijke deal! Ik lach naar haar maar reageer verder niet. Eigenlijk ben ik wel klaar met dit moedervlekkengesprek.

“Maar mam…hebben vaders dan vadervlekken?” gaat ze weer verder. Ik vind het een goede vraag. Tsja waarom hebben moeders moedervlekken en vaders geen vadervlekken? “Nee schat bij vaders heet het ook moedervlekken. best gek he?”We besluiten om weer verder te wandelen. Ik heb in tijden niet zo’n goed gesprek gehad.

Advertenties

2 gedachten over “De moedervlek

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: