Politie!!

Als we in de auto stappen heeft mijn dochter van 8, op eigen initiatief besloten om voorin te gaan zitten. Soms mag het ook wel, maar als we verder langer dan een kwartier moeten rijden, dan vind ik dat ze gewoon achterin moet zitten. Dat is mijn zelf verzonnen regel. En ik vind het een prima regel!

“Schat, je weet dat je niet voorin mag zitten, daar ben je nog te klein voor” zeg ik tegen mijn dochter. Maar ze weigert om uit te stappen en achterin te gaan zitten en kijkt me alleen maar aan met een blik van ‘je bent mijn moeder niet!’ “OOOHH als de politie het ziet”…voeg ik eraan toe. “Maar maaamm, ik wil zo graag voorin zitten, wat maakt het nou uit”? zegt ze…duidelijk niet onder de indruk van mijn politieverhaal. “Ik mag zo vaak voorin, waarom mag het dan nu niet?” vraagt ze. Tsja denk ik bij mezelf…ergens heeft ze wel een punt. Mijn regel slaat eigenlijk nergens op.

Omdat ze al voorin zit, gegordeld en wel…en ik totaaaaal geen energie heb om er verder wat over te zeggen, en al helemaaaaal niet om haar op te pakken en achterin te gooien….besluit ik dat het goed is…..in mijn hoofd dan he…dat zeg ik natuurlijk niet tegen haar. We rijden een stuk en mijn dochter zit zo trots als een pauw voorin de auto.Ze zit met mijn telefoon in haar hand en voelt zich minstens 14 jaar.

“Kut!” roep ik ineens door de auto. “Wat is er mam??” vraagt ze verbaast. “Er rijdt politie voor ons…” en ik ben natuurlijk oprecht geschrokken, want al probeerde ik de schuld net nog in haar schoenen te schuiven, als we politie tegen zouden komen, natuurlijk ben IK degene die verantwoordelijk is voor dit ‘nog niet groot genoeg om voorin te zitten’ spektakel. “Waar dan??” vraagt ze enigszins in paniek. “Daar voor ons!” en ik wijs naar de politieauto. Gelukkig zitten er nog twee auto’s tussen de politieauto en ons in, maar nu komt het…eerst slat de eerste auto voor ons rechtsaf….dan slaat de auto die daarvoor rijdt linksaf…en toen waren wij heel fijn de eerstvolgende achter de politieauto. Gelukkig zit er nog behoorlijk wat ruimte tussen ons en de politieauto dus ik prober een beetje gas terug te nemen.

” Tsjonge, zie je nou, ik zei toch dat je achterin moest gaan zitten. Je ziet wat er van komt…dalijk hebben we gezeur en een dikke vette bekeuring en dat allemaal omdat jij zo nodig voorin moest zitten ” (en ik te beroerd was om jou netjes achterin te zetten).

“Ehhmm mamm…ik doe wel even of ik achter mijn telefoon zit” zegt ze gespannen en ze kruipt achter het beeldscherm van mijn mobiel. Ik laat mijn gas los en hoop dat het stoplicht dat wij naderen op groen blijft staan, zodat wij niet direct achter de politieauto komen te staan. Het licht wordt oranje…..en aangezien de politieauto MAKKELIJK nog door had kunnen rijden….besluit de bestuurder om netjes te stoppen. Langzaam aan komen wij steeds dichter bij de politieauto tot we geen kant meer op kunnen. Ineens zie ik dat de auto…waarvan wij al die tijd dachten dat het een politie auto was…helemaal geen politieauto is.. “Ehm schat…..die ‘politieauto’….is helemaal geen politieauto…het is een dierenambulance” zeg ik tegen haar.

Samen proesten we het uit en valt de spanning van de afgelopen minuten van onze schouders af. Eenmaal thuis vertelt mijn dochter het verhaal in geuren en kleuren aan haar vader, die vervolgens alleen maar met zijn hoofd heen en weer schudt en zegt…”je had zeker je bril weer niet op?”….ehhhmmm….

Advertenties

2 gedachten over “Politie!!

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: