Het glas

Het glas

Kijk uit…GLAS!!!” roep ik hysterisch als mijn kind voor de zoveelste keer deze week een glas van tafel gooit. “Oeps, sorry mam” zegt mijn oudste dochter er meteen achteraan.
“Ja kijk dan ook uit, je ziet toch dat er glazen staan”! zeg ik zwaar geïrriteerd. “Ik kan ook nooit een keer rustig zitten, er is echt ALTIJD wat”!!
“Ja je moet uitkijken!’ papagaait mijn jongste erachter aan. “He…niet mee bemoeien jij!” zeg ik tegen mijn jongste “IK ben de moeder!”

“Oke…nou geen paniek! Ga allebei maar op de bank zitten, want jullie hebben geen schoenen aan. NIET in de buurt van het glas komen, BEGREPEN?” beveel ik door de kamer

Aangezien mijn jongste dochter totaal niet meer onder de indruk raakt van mijn premenstruele bleracties, doet ze toch stiekem een poging om net iets dichterbij het glas te komen, dan de bedoeling was.

” WEG WEZEN NUUUUUUUUU!!!!!!” gil ik werkelijk vanuit mijn tenen. NIET BIJ DAT GLAS!! HUP OP DE BANK JIJ, STRAKS ZIT ER GLAS IN JE VOET EN MOETEN WE NAAR DE DOKTER!! “Moet mijn voet er dan af?” vraagt zij weer op haar beurt.”JA..allebei! Nou hup, wieberen.” Ze luistert en gaat netjes op de bank zitten.

Als een soort overspannen reuzenbaby kruip ik over de vloer om alle glasscherven bij elkaar te rapen. Aangezien het een glas was van echt kristal, liggen er werkelijk OVERAL glasscherven (lang leve de kristalzegels van de AH). En cola…overal ligt vieze plakkerige cola!

Zoals gewoonlijk zeik ik tijdens het glasrapen nog wat in het rond. “Je moet gewoon uitkijken, en hoevaak heb ik het nu al gezegd, en blablablabla. Je bent toch geen baby!!” zeg ik. “Nou….jij lijkt wel op een baby mam als je zo over de grond kruipt” zegt de jongste lachend! De oudste probeert haar lach in te houden maar het lukt haar niet. Ze begint KEIHARD met haar zusje mee te lachen.

En ik kan er niets aan doen, maar ineens is mijn boze wilde bui over, en moet ook ik enorm hard lachen. Met z’n drieën proesten we het uit. Ik realiseer mij dat het er echt belachelijk uit moet hebben gezien, zo’n boze overspannen moeder met een rood hoofd, kruipend over de vloer, op zoek naar de laatste scherven.

“Nou klaar met dat stomme glas” roep ik door de kamer. Waar waren we gebleven

Advertenties

2 gedachten over “Het glas

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: