Tijd voor een ijsje

Tijd voor een ijsje!

Het is prachtig weer, de zon schijnt en we hebben geen plannen. Tijd voor een ijsje dacht ik zo. ” Meiden, zullen we een ijsje halen?” roep ik naar boven. Natuurlijk is het een vraag waarop je het antwoord al weet…. ” JAAAAAAAAAAAAAAAA!!” wordt er van boven geroepen. De meiden denderen de trap af. “Nou hop schoenen aan, dan gaan we!”

Als iedereen is aangekleed, springen we op de fiets richting de ijssalon. Er hadden duidelijk meer mensen het idee om een ijsje te halen. Wat een drukte -zucht- We sluiten netjes achter aan in de rij. De eerste 10 minuten gaan nog wel, maar dan wordt het irritant…” Duurt het nog lang mam? Zijn we al aan de beurt mam? Hebben ze nog wel ijs mam? Ze gaan toch nog niet sluiten he mam? Straks zijn de hoorntjes op?” Natuurlijk vind ik het zelf ook heel vervelend…die lange rij…maar ik probeer er rustig onder te blijven.

Na een minuut of 20 zijn we dan eindelijk aan de beurt. “Oke, welke smaken willen jullie? Je mag 2 bolletjes uitkiezen.” Alsof ik vraag om het alfabet achterstevoren in het chinees op te noemen, kijken ze mij beide met grote ogen aan. “Oke we hebben net bijna een half uur in de rij gestaan en nu weten jullie nog steeds niet welke smaak jullie willen?”

“Eigenlijk wil ik drie smaken mam…die groene, aardbei en vanille” zegt de oudste. ” Ja ik wil ook drie smaken” papagaait de jongste er uiteraard weer achteraan. ” Jullie mogen twee bolletjes, dat is echt meer dan genoeg! Nou kies wat uit, kijk eens hoeveel mensen er achter ons staan. Die willen ook allemaal ijs!”

Alsof het de meiden ook maar iets kan schelen, dat er een rij van ongeveer 15 man achter ons staat, gaan ze vrolijk verder met moeilijk doen. Discussies over de smaak, de hoeveelheid bolletjes EN over welk hoorntje het wordt, vliegen over en weer..Ik zie aan de verkoper dat hij langzaam aan zijn geduld begint te verliezen. Ook ik begin de zenuwen te krijgen en voel de ogen van de andere klanten in mijn rug branden.

“Oke NU zeggen, anders GEEN IJS BEGREPEN!!” roep ik naar de kinderen. ” Neem allebei maar drie bolletjes dan” zeg ik in een pedagogisch onverantwoorde impuls in de hoop van het gezeur af te zijn. “Opschieten!”

“Jeeeee we mogen drie bolletjes” juicht de jongste. ” KIES…NU…EEN…SMAAK!!!” zeg ik met een stemverheffing en ik wijs naar de bak met ijs. Als ze er dan eindelijk, na zeker een minuut of vijf, over uit zijn, reken ik snel de ijsjes af. Bij het verlaten van de ijssalon kijk ik niet op of om naar de mensen achter mij. Ik schaam me rot..

Eenmaal buiten gaan we op het eerste het beste bankje zitten die we tegenkomen. Het liefst zou ik meteen op de fiets springen en naar huis gaan, maar fietsen en kinderen met ijsjes…da’s geen goede combinatie. Ineens begint de jongste keihard te huilen. “Ik wilde eigenlijk ook de rozeeeeeeeeeeeeeeeeeee en niet die geluuhhhhhh” O nee he…denk ik bij mezelf…krijgen we dit…

“Volgende keer mag jij roze ijs, oke?” zeg ik tegen haar. “Maar ik wil NU roze ijs…NUUUU” blert ze terug. “Ja, dat gaat niet, of wil je soms nog een keer een half uur in de rij gaan staan? Volgende keer! En anders eet je je ijsje niet op, kan mij het ook schelen!” zeg ik tegen haar.  “Geef maar hier hoor, dat ijsje…ik eet hem wel op..als jij hem toch niet wil!” Blijkbaar werkt mijn opmerking…want ineens begint ze van haar ijsje te eten…

Het was een leuk idee…gezellig naar de ijssalon..maar volgende keer haal ik toch maar weer gewoon een doos Cornetto’s bij de supermarkt!

Advertenties

2 gedachten over “Tijd voor een ijsje

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: