Parkeerwonder

Oke…hoe in godsnaam ga ik de auto in dit parkeervak krijgen…denk ik bij mezelf in een overvolle parkeergarage. Het is ook altijd hetzelfde gelazer in die parkeergarages! Daar hadden ze met rijles aandacht aan moeten besteden bij de bijzondere verrichtingen…Ik vind het namelijk altijd een behoorlijk bijzondere verrichting om in een garage…zonder iets te raken…die auto goed neer te zetten.

Gebiologeerd observeer ik de vrije parkeerplek….tsja het is een smal plekje…maar technisch gezien moet het wel mogelijk zijn. Ik ga het gewoon proberen!

“Zijn we er al mam??” vraagt de oudste vanaf de achterbank. ” Ja schat we zijn er” reageer ik, terwijl ik mezelf nog steeds afvraag of ik nou het beste vooruit of achteruit het parkeervak in kan rijden. Achteruit gaat mij altijd een stuk soepeler, dus ik besluit…achteruit.

Ik zet het geluid van de radio op stil. Uiterste concentratie is zeer vereist! “MAM dit was net zo’n leuk liedje, waarom zet je de radio nou zachter??” wordt er boos vanaf de achterbank geroepen.

“Omdat ik ga parkeren!” reageer ik een tikkie opgefokt. ” Maar dan hoeft de muziek toch niet zachter??” reageert mijn dochter. Via de spiegel zie ik dat ze zichtbaar verbaasd is van mijn ‘ik ga parkeren dus de muziek moet zachter’ actie. Ze zegt verder niets. Ik snap zelf eigenlijk ook niet waarom de muziek zachter moet…maar…het moet!

Intussen ben ik druk bezig om de auto tussen een andere scheef geparkeerde auto en een paal in te parkeren. Achter mij heeft zich inmiddels een enorme rij aan auto’s verzameld, wat er voor zorgt dat ik nog nerveuser word. Ik stuur…een beetje naar links…weer een beetje naar rechts…weer naar links…rechts….en ineens snap ik niet meer welke kant ik mijn stuur op moet draaien om niks te raken. Totaal gedesoriënteerd…en met het zweet op mijn voorhoofd…probeer ik nog steeds het vak in te rijden. Nog een beetje naar links…..een klein beetje gas….spiegelcheck 1 en 2….nog een heel klein tikkie gas en ……jaaaaaaaaaa hij staat!!! “I did it”!! Roep ik door de auto!

Ik leg mijn hoofd op het stuur en haal een paar keer diep adem. Wat een slijtageslag! Ik open de deur om uit te stappen. Gelukkig zie ik nog voordat ik een deuk in de deur sla….dat ik wel heel dicht naast een paal geparkeerd sta. “Shit” roep ik door de auto! Ik kan er niet uit. Natuurlijk is mijn tweede ingeving om dan maar via de passagiersstoel uit de auto te klimmen….maar ook aan de andere kant van de auto ziet het er toch wel errug krap uit…..

“Ehm schat….ik denk dat we op zoek moeten naar een andere parkeerplek….we kunnen er niet meer uit…” zeg ik tegen mijn dochter. “Ooooo mam!!” is haar reactie…

Ik start de auto en rijd weg. En nu maar hopen dat er een ruimere parkeerplek te vinden is…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: