werkende moeders/ziek kind

Als ik druk aan het werk ben, gaat ineens mijn telefoon. Hij gaat niet heel vaak, dus nog voordat ik gekeken heb vraag ik mezelf af wie het zal zijn. In mijn scherm verschijnt de volgende tekst ‘school algemeen’…in mijn hoofd verschijnt direct daarop de tekst ‘ziek kind’. En inderdaad..het is de juf van mijn oudste kind om te vertellen dat ze ziek is. “Ze is echt heel beroerd en heeft gespuugd en wil heel graag naar huis” zegt de juf in 1 adem.

Ondanks dat ik het hartstikke vervelend vind voor mijn kind…haar volledig begrijp…en haar eigenlijk direct wil knuffelen, schiet ik ook meteen in de paniek..dit lag even niet in mijn planning zegmaar…”o ehhh..ja eehhh…ik ga nog even snel wat dingen regelen en dan ehh…ja ehh…dan kom ik…ik gok dat ik er rond een uur of 2 wel kan zijn…zo ongeveer..”. Met de juf nog aan mijn oor…ben ik druk aan het bedenken wat ik allemaal nog moet regelen voordat ik het gebouw uitstap. Ik MOET echt nog een paar e-mails versturen….ik moet wat zaken overdragen..nog een telefoontje plegen. De juf is duidelijk klaar met mijn warrige reactie. “Nou dan zie ik u straks wel verschijnen, tot ziens” en ze hangt op.

Meteen begin ik alles te regelen. Tegelijkertijd ben ik zo gestrest van dit telefoontje dat mijn vermogen om helder na te denken tot een dieptepunt is gezakt. Maar er moeten écht nog wat dingen gebeuren. Ik informeer mijn collega, draag halfbakken zaken over en regel als de wiedeweer een notulist voor het overleg waarbij ik vanmiddag aanwezig had moeten zijn. Gelukkig is iedereen vandaag flexibel en is het allemaal vrij rap geregeld. Ondanks dat….staat het zweet op mijn bovenlip.

Tijdens het opruimen en overdragen door, bedenk ik mij ineens dat mijn jongste kind natuurlijk niet naar de bso hoeft , als ik die oudste toch op ga halen. Met trillende handen van het gestress zoek ik het nummer van haar juf en bel haar op. Gelukkig is het oke dat ik de jongste ook meteen mee naar huis neem. Vervolgens bel ik de bso om te melden dat de kinderen niet komen.

Nog snel scan ik mijn laatste e-mails…gooi mijn out of office aan en neem een spurt richting mijn fiets. Ik probeer te bedenken of ik écht niets vergeten ben, maar volgens mij gaat alles goed zo.

Als een dolle met een wattenhoofd fiets ik naar school. Totaal buiten adem ren ik de school in. Mijn dochter is meteen in tranen zodra ze mij ziet, ze voelt zich zichtbaar ellendig. Ik geef haar een dikke knuffel, we halen haar zus op en fietsen naar huis.

Als manlief thuis komt is hij totaal verbaasd dat wij al thuis zijn. “Huh…wat doen jullie nou al hier?? Had je me niet even kunnen bellen?”vraagt hij.

-OEPS-… was ik toch nog iets vergeten…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: