Schade

Met een knal waait mijn autodeur vol tegen de geparkeerde auto naast mij aan! Dat krijg je met windkracht 8 als je je deur niet goed vasthoudt. Shit!! Ik durf bijna niet te kijken maar weer bijna zeker dat er schade moet zijn, dat kan bijna niet anders. Voorzichtig kijk ik naar de deur van de auto naast mij. En inderdaad….een enorme schade! “Oneeee”…..zeg ik tegen mezelf. “Wat erg!!”Met mijn hand voor mijn mond bestuur ik de dikke vette deuk met krassen. Hoe kon ik nou zo stom zijn..echt ongelooflijk!

Oké…en nu? Zal ik wegrijden…oo nee dat kan ik echt niet maken. En straks heeft iemand het zien gebeuren..dan ben ik echt zwaar de lul.

Ik stap in mijn auto en ga haastig op zoek naar een pen en papier..zodat ik een briefje op de ruit van de auto kan doen. Niet dat dat briefje ook maar vijf minuten blijft zitten met deze wind…maar dan heb ik in ieder geval aan mijn verplichting voldaan. Natuurlijk is er nergens in de auto een pen te vinden. Dan zit er maar 1 ding op…ik ga naar huis en bel zelf de politie wel…..voordat ze me oppakken! Ik maak nog even snel een foto van het nummerbord en rijd….totaal gestrest…..richting huis.

Eenmaal thuis vertel ik het hele verhaal enigszins in paniek aan manlief. “Hebben we zelf nog schade?” vraagt hij zich direct af. “Ehhhmmm…daar heb ik eigenlijk niet naar gekeken” reageer ik en voel me nu NOG stommer dan stom. Hij besluit om naar de auto te gaan kijken….maar gek genoeg is er geen schrammetje te zien.

Nog steeds niet helemaal relaxed van mijn avontuur bel ik de politie en doe mijn verhaal. Meteen krijg ik een compliment over het feit dat ik mezelf ‘aangeef’. “Dat maken we niet vaak mee” zegt de agent aan de andere kant van de lijn. Ik vertel hem maar niet dat het uit eigen belang is en dat die schade van die andere auto me eigenlijk geen bal kan schelen….ik ben gewoon een scheiterd en bang dat iemand het gezien heeft..

De politie belooft om de eigenaar op te sporen en contact met mij op te laten nemen. Een dag later gaat de telefoon. Meneer Rietkerk…” Goedemiddag mevrouw, ik begreep van politie Hollands Midden dat uw autodeur tegen mijn auto is aangewaaid. “Wat netjes van u dat u de politie gebeld heeft” zegt de meneer. Meteen begin ik me volledig te verontschuldigen “Het spijt me echt heel erg meneer, er was zo’n harde wind en de deur schoot uit mijn handen blablablabla “….

“Maar mevrouw”…gaat de meneer verder….”die schade die u gezien heeft….die zit er al heel lang..alleen degene die dat gedaan heeft…was niet zo netjes om de politie te bellen. Dus ik wil u enorm bedanken voor uw eerlijkheid!”

Huh??….hoor ik dat nou goed? Totaal verbaasd laat ik zijn verhaal op me inwerken. Ik moet echt even bijkomen van het feit dat ik een hele lieve man aan de lijn heb, die mij vertelt dat ik helemaal niets verkeerd heb gedaan. “Nee dat meent u niet??” Is mijn eerste reactie. “Jazeker ik meen het echt” gaat hij weer verder. “Nou dan wil ik u bij deze ook bedanken voor uw eerlijkheid en dat u er geen misbruik van heeft gemaakt met de verzekering” zeg ik tegen hem. “Mevrouw” ..gaat hij verder…”eerlijkheid duurt het langst!” We kletsen nog even en nemen dan afscheid van elkaar. De verbinding wordt verbroken.

Nog totaal in shock denk ik na over dit telefoongesprek. Wat een lieve meneer! Ik begrijp nu ook waarom wij zelf geen schade aan de auto hadden. Eind goed al goed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: