Sinterklaas Kapoentje…

“Mam, Sinterklaas gaat toch wel iets in onze schoen doen?” , vraagt de jongste een tikkie bezorgd. “Natuurlijk schat, je bent toch lief geweest? Dan krijg jij een kado en je zus ook!”

We zingen nog een liedje en gaan dan naar boven om te slapen.
Omdat de jongste behoorlijk nerveus is, praat ik nog een tijdje met haar. Na een kwartier lijkt ze eindelijk rustiger te zijn.
“Ga maar lief slapen en dan zit er morgen wat moois in je schoen!”
Als de kinderen allebei slapen gaan manlief en ik beneden een film kijken.
Voordat we gaan kijken zorg ik wel eerst dat de schoenen in orde zijn. Ik knaag wat van de appel, gooi het water voor het paard weg en leg de kadootjes in de schoenen.
“Is het wel handig om die schoenen nu al te vullen?”, vraagt manlief zich af. “Ja joh, dat kan wel, ze komen de laatste tijd nooit meer uit bed”, reageer ik vol overtuiging.
We maken wat hapjes, schenken een wijntje in en zetten de film aan. Het is een gezellige relaxte avond.
“He!”, zeg ik tegen manlief. Hoorde jij ook wat?”. “O zij hoort weer wat. Sinterklaas zeker?!”, reageert hij flauw.
“Hallo,  Ik ben niet gek! Ik hoor echt wat! Luister dan! Ik weet het zeker!”
Ik heb gelijk! Terwijl achter de schoentjes gevuld en wel klaar staan, horen we een kind de trap afkomen.
Meteen schieten we allebei overeind. Ik geef manlief een iets wat te harde por in zijn zij. “Ga jij naar de trap dan!” en ik wijs richting de trap. Zelf vlieg ik naar de achterdeur waar de schoenen staan en bewaak ze met mijn leven.
Ik hoor dat de jongste in de huiskamer staat. Ze heeft het warm, het slapen lukt niet en ze wil wat drinken. Inmiddels heb ik het ook warm. Paniekerig roep ik vanuit de keuken dat ik zo drinken naar boven kom brengen. Het zweet breekt me uit.
“Maar waarom mag ik dan niet beneden wat drinken?”, vraagt ze verbaasd.
“Omdat wij ook gaan slapen!”, lieg ik.
Ze stelt nog wat kritische vragen, ik beantwoord ze op afstand en commandeer dat ze naar boven moeten gaan. Manlief loopt mee en ik maak het drinken.
Als ik hoor dat ze boven zijn haal ik opgelucht adem. ffjuuuww dat ging maar net goed!
Ik breng het drinken naar boven en als ik merk dat ze weer slaapt, ga ik voorzichtig weer naar beneden. Hyper kom ik de huiskamer binnen. “Zo pff dat ging maar net goed zeg. Je moet er toch niet aan denken dat ze die kadootjes al ziet. Dat zou echt wel heel jammer zijn. Ik zou dan natuurlijk kunnen verzinnen dat Piet geweest is toen we even boven waren of iets, maar erg handig is het niet!”
“Ik zeg niks!”, reageert manlief terwijl hij de film weer aanzet. “Ja schat, je had helemaal gelijk!” zeg ik terwijl ik tegen hem aankruip. “De volgende keer vul ik de schoentjes pas als wij gaan slapen.”
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: