De onzichtbare inbreker

De onzichtbare inbreker

“Lief…lief? Hoorde jij dat ook?”, vraag ik aan manlief terwijl ik half over hem heen hang en op zijn hoofd tik. Mijn hart klopt letterlijk in mijn keel. Ik hoorde een keiharde klap. Dat kan ik onmogelijk gedroomd hebben. Het was zo levensecht! “Huh? Wat?”, zegt manlief “Ik hoor helemaal niets, ik slaap”, reageert hij geïrriteerd. “Hoe kan het nou dat jij dat weer niet gehoord hebt!”, zeg ik. “Het was keihard!” roep ik hysterisch. “Het is 4.00 uur ’s nachts, ga alsjeblieft slapen!”, beveelt hij.

Ik probeer rustig te worden maar mijn lijf giert van de adrenaline. Ik ben toch zeker niet gek! Met mijn ogen wijd open lig ik in bed. Alsof ik nu nog kan slapen. Het liefst zou ik naar beneden willen om wat te drinken. Maar no way dat ik nu naar beneden ga. Dat durf ik niet hoor! Terwijl manlief heerlijk ligt te slapen, lig ik compleet gestrest in bed. Van alles spookt er door mijn hoofd. De enige manier om weer rustig te worden is om er zeker van te zijn, dat er beneden niemand is.

Voorzichtig ga ik bovenaan de trap staan en luister of ik iets hoor. Ik hoor niets verdachts, maar toch stelt het mij niet gerust. Voor de tweede keer besluit ik om manlief wakker te maken. Dan is hij maar boos, maar hij moet echt beneden gaan kijken. “Lief, wil je alsje alsje alsjeblieft gaan kijken?” vraag ik op een rustige manier. “Ik vind het echt eng, straks is er iemand beneden, daar moet je toch niet aan denken. Wil je kijken, pleasseeee?” “JA JEZUS WAT IS ER NOU WEER! MAG IK NIET SLAPEN OFZO? ER IS ECHT NIETS AAN DE HAND HOOR!” blèrt hij door de kamer. “Ssstttt, straks maak je de kinderen nog wakker”, zeg ik voorzichtig tegen hem.

“Nou ik ga wel beneden kijken, maar daarna laat je me met rust!” “Ja, dat kan ik dus niet beloven, want ik weet niet wat er beneden aan de hand is!”

Stampend in zijn onderbroek loopt hij de trap af. Hij kijkt de kinderkamer na, de badkamer en loopt (stampt) vervolgens naar de begane grond.

Vol spanning lig ik in bed te wachten tot hij terug komt. Wat duurt de tijd lang als je bang bent. Dan hoor ik hem weer naar boven stampen. “Zie je, er is helemaal niets aan de hand!” Boos trekt hij zijn deken over zijn hoofd en gaat weer verder slapen. Ik kan het niet laten…”En toch weet ik zeker dat ik wat hoorde!” , zeg ik.

Inmiddels ben ik zo opgefokt dat slapen er voorlopig niet meer in zit. Nu ik zeker weet dat de kust veilig is, durf ik wél naar beneden. Beneden trek ik meteen een fles wijn open. Ik moet echt even bijkomen van deze spannende nacht!

Advertenties

2 gedachten over “De onzichtbare inbreker

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: