Busje komt zo

 

 

“DE BUS! KOM! RENNEN!”, gil ik tegen mijn dochter.”De bus komt er aan! Snel! Je mag zo zitten!””Mam ik wil niet meer rennen, ik ben moe!”, gilt ze terug.”Niet zeuren! Kom op! Anders moeten we een half uur wachten op de volgende bus!”

Ik ren terug richting mijn dochter, grijp haar bij haar hand en ren weer verder. Met een kind aan mijn ene hand en een tas in mijn andere hand hollen we over straat. Het is werkelijk geen gezicht maar ik zal die bus halen!

“MA-MAAA ik kan niet meer!”, gilt ze. Ik zucht, gooi er wat scheldwoorden uit, til haar op en ren verder. De bus heeft inmiddels bijna de halte bereikt.

“Shit!” Ik trek nog een sprintje maar helaas, de bus rijdt voorbij de halte. Ik zet mijn dochter op de grond en kijk beteuterd naar de bus.

“Doei bus!”, zegt mijn dochter opgewekt. Ik vind er niks aan. “Nou ehh, dat wordt een half uur wachten schat!”, zeg ik. Ik probeer niet al te gefrustreerd te reageren maar het liefst zou ik hier keihard gaan staan janken!

Ineens geeft mijn kind een ruk aan mijn arm. “Mam! Kijk! Hij stopt!” en ze wijst enthousiast naar de bus. Ze heeft gelijk! De bus staat stil en het lijkt erop dat de buschauffeur op ons wacht. Blijkbaar heeft iemand in de bus de buschauffeur gewaarschuwd.

“Snel!”, roep ik. ”RENNEN!” Ik pak m’n dochter weer op en trek nogmaals een sprintje. De deuren van de bus staan al open en met kind en al spring ik erin. Het liefst zou ik de buschauffeur willen zoenen, zo blij ben ik!

“O wat fijn dat u bent gestopt! Echt enorm bedankt”, zeg ik helemaal hyper terwijl ik in mijn tas graai op zoek naar mijn ov-chip kaart.De buschauffeur blijkt echter een enorme saggerijn te zijn, althans, op dit moment heeft hij niet echt zijn feestmuts op zeg maar. Hij bromt wat. Ik negeer het.

Terwijl ik nog steeds de ov-chip niet te pakken heb, geeft de buschauffeur een dot gas. Blijkbaar heeft hij geen zin om nóg langer op mij te wachten. Ik heb hem al genoeg tijd gekost.

Uit mijn ooghoek zie ik dat mijn dochter bijna letterlijk door de bus heen vliegt. Gelukkig is er een oudere dame die zich over haar ontfermt.

Terwijl ik mezelf met één arm half om een paal heb gevouwen, zoek ik met de andere hand nog steeds naar de ov-chip kaart. “Yes!”, zeg ik hardop terwijl ik de kaart uit mijn tas tover. Ik check in en loop snel in de richting van mijn dochter die al enige tijd bij de vreemde mevrouw zit.

Ik bedank de mevrouw voor het letterlijk opvangen van mijn kind en plof neer op de bank ernaast. “Nou gelukkig toch nog gehaald!”, zeg ik.

Terwijl ik nog half buiten adem uit het raam staar, zie ik dat de bus een andere route rijdt dan dat ik gewend ben. Ik hoop op een omleiding meer ik vrees het ergste. Voor de zoveelste keer vandaag breekt het zweet mij uit. “Ehm, mevrouw?”, zeg ik, “dit is toch bus 5?””Bus 5?”, vraagt ze verbaasd. “Nee hoor”, zegt ze, “dit is bus 13.”

“NEE!”, roep ik hardop door de bus terwijl ik een ram op de stopknop geef. “Schat we moeten er uit!”, roep ik hysterisch door de bus. “NU!””Huh wat nu al?”, zegt ze geschrokken. “We zitten net!”…

Om te voorkomen dat ze weer door de bus vliegt, pak ik de hand van mijn dochter en trek haar mee richting de uitgang van de bus. De bus stopt en verward stappen mijn dochter en ik uit. Ik pak mijn mobiel, open de Connexxion app en ga opzoek naar bus nummer 5.

“Ah gelukkig!”, zeg ik tegen mijn dochter, “over een half uur komt de volgende.”…

Advertenties

Een gedachte over “Busje komt zo

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: