Gezocht! Sleutelgat

Ietwat wankel parkeer ik de scooter in de tuin, smijt het tuinhek dicht en waggel naar de achterdeur. Ik zucht en realiseer me dat het een wonder is dat ik heelhuids onze tuin heb bereikt. Ik graai mijn sleutels uit mijn tas en ga op zoek naar het sleutelgat. Terwijl ik een paar minuten met mijn sleutel sta te klooien in het donker, zie ik dat manlief van de bank af komt. Hij maakt de deur open.

“Lukt het schat?”, zegt hij. “Jaaaaa pfff tjonge jonge. Ze hebben alleen het sleutelgat weggehaald! Hier kijk dan! Wie doet nou zoiets? Heb ik eindelijk mijn sleutels in één keer gevonden…is het sleutelgat kwijt!” Terwijl ik sta te brullen door de tuin gebaart manlief dat ik zachtjes moet doen. “SSTTTT! Het is 2.00 uur ’s nachts! Doe nou ff zachtjes! Straks worden de buren wakker”, zegt hij. “Hup naar binnen jij!” “Die worden heus niet wakker hoor!” Ik mopper nog wat in mezelf en loop naar binnen.

“Ging dat wel goed dan op de scooter?”, vraagt hij ineens bezorgd terwijl hij neerploft op de bank. “Ja hoor prima! Niks aan de hand. Ik ben er toch”, reageer ik rustig terwijl ik terug denk aan mijn helse rit van daarnet. “Kijk, alles zit er nog aan!” en ik draai een rondje en zwabber met mijn armen.

Ook ik wandel naar de bank en probeer zo onopvallend mogelijk te gaan zitten.
Alleen in plaats van dat ik OP de bank ga zitten, ga ik náást de bank zitten. “OEPS!”, roep ik. Manlief springt geschrokken op. “Gaat het lief? Jeetje!”
Ik realiseer mij dat ik op de grond zit en begin keihard te lachen. “Halen ze eerst het sleutelgat weg…en nu ook nog de bank hahahaha!” Heel voorzichtig trek ik mezelf op en ga zitten alsof er niets aan de hand is.
“Wil je wat drinken?”, vraagt hij. Ik kijk hem aan alsof hij weet ik veel wat vraagt. ” Hallo, joehoe!”, zegt hij terwijl hij met zijn handen wappert. “Of je wat te drinken wil? Wijntje?”
“Pfff, nee hoor, alsjeblieft niet!”, zeg ik. “Vanaf nu drink ik geen druppel meer!”
“Net als twee weken geleden zeker?”, zegt hij lachend. “O ja”…

Ik kijk om me heen en hoe langer ik zit, hoe meer de wereld om mij heen begint te draaien. Ik gooi mijn hoofd tussen mijn benen en sluit mijn ogen. Ik haat dit gevoel.
“Moet je spugen?”, hoor ik ineens vanuit de verte. Ik geef geen antwoord, spring op en ren als een gek richting de wc. Daar laat ik mezelf meteen op mijn knieën zakken en duik met mijn hoofd in de pot. Er volgen wat niet nader te noemen geluiden. “GAAT HET?”, hoor ik vanuit de huiskamer.
“JAAA het gaat wel! Laat me maar even!”, zeg ik. Ik hoor dat manlief mijn kant op komt maar ik vind het zo gênant, dat ik snel de wc deur dichttrek. Hij laat me verder met rust.

Na een minuut of tien vind ik het welletjes en loop de woonkamer weer in. “Blugh ik voel me zo beroerd!”, zeg ik terwijl ik mezelf met mijn ontplofte kapsel en de mascara tot aan mijn lippen op de bank laat vallen.

“Ga lekker naar je bed joh!”, zegt hij.
“Mmm ik geloof dat dat wel een goed plan is ja”, reageer ik belabberd.
Terwijl ik het gevoel heb dat ik de Mount Everest moet beklimmen, loop ik de trap op. Ik wandel regelrecht naar mijn bed, gooi mijn schoenen uit en ga er met kleren en al in liggen. Alles draait en ik ben kotsmisselijk. Was ik nou toch maar gewoon met de auto gegaan…

Advertenties

Een gedachte over “Gezocht! Sleutelgat

Voeg uw reactie toe

  1. Gelukkig ben je veilig thuisgekomen! Het is maar goed dat je niet hoefde te blazen😳 Maar dan had je kunnen zeggen dat je een wijnintolerantie hebt en dat nog niet wist😁 Wel heel beeldend geschreven😊 Maar niet meer doen hoor☝

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: