Mijn dag in tijden van Corona

Het is echt, dit gebeurt. Corona, het virus dat aanvankelijk zo ver weg leek, is realiteit. Gefaseerd worden er steeds meer branches gesloten en steeds meer komt het besef, waar we met elkaar in zitten. Of zoals Martin Luther King zo mooi sprak ‘We may have all come on different ships, but we’re in the same boat now’.

Terwijl de wereld stilstaat, zijn er ook veel dingen die gewoon doorgaan. Dat voelt dubbel, maar ook fijn. Hoe mooi is het dat er zoveel op afstand geregeld kan worden. Werk & school.

Natuurlijk vind ik het lastig om mijn kinderen thuis te onderwijzen, het was niet bepaald mijn eerste keuze om juf te worden. Sterker nog, ik denk dat ik het eerste jaar van de Pabo niet eens gehaald had, als ik überhaupt al was aangenomen.

Maar stiekem vind ik het ook wel weer heel leuk om te zien waar mijn kinderen staan, hoe ze hun werk oppakken, waar ze allemaal mee bezig zijn en hoe gemotiveerd ze zijn (of niet). Wanneer gebeurt het nou dat je echt een kijkje kan nemen in de wondere wereld die school heet? Ik heb serieus lange tijd gedacht dat ze alleen fruit aten en buiten speelden. Althans, dat werd mij verteld.

De combinatie ‘onderwijzen’ en thuiswerken is wel, hoe zal ik het zeggen…een uitdaging. Terwijl ik werk, vlieg ik van het ene kind naar het andere kind om te helpen met huiswerk, smeer ik, terwijl ik met een collega aan de lijn hang, tussendoor boterhammen (smeerworst, je weet wel, die troep die overal aan plakt, behalve aan je boterham), en nét op het moment dat ik weer geïnstalleerd ben achter mijn pc, begint er weer een kind te stressen. Boek kwijt! Het circus begint opnieuw…

Ik ben al druk bezig om een strategie te bedenken hoe we de rollen om kunnen draaien. Leuk toch? Net als de kinderen lekker in hun huiswerk zitten, enorm gaan zitten zeuren. Of heel hard de muziek aan en keihard meezingen. Ik kan helemaal niet zingen, snap je? Of precies als ze met het aller moeilijkste vak bezig zijn…de stofzuiger aanzetten! Alleen aanzetten he, niet stofzuigen, daar heb ik geen tijd voor!

We zullen het met z’n allen moeten doen. Het is niet anders. Maar stiekem kijk ik nu al uit naar de eerste stressvolle maandag om de kinderen weer op tijd op school te krijgen, het maandagochtend bakkie met mijn collega’s en de uitdaging om weer op tijd naar huis te gaan voor de basketbaltraining die stipt om 18 uur begint.

Maar het allermooiste is natuurlijk dat je straks kunt zeggen, dat jij en je naasten deze tijd goed hebben doorstaan en dat je de mensen die je lief hebt, gewoon weer een knuffel kunt geven!

Hang in there!

 

4 gedachten over “Mijn dag in tijden van Corona

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: