Work in progress….uit mijn corona verhaal

januari 2020

Zes uur in de avond. Ik plof neer op de bank en zet het nieuws aan. Coronavirus in China, hoor ik de nieuwslezer zeggen. Op tv zijn beelden te zien van mensen met mondkapjes maar verder heb ik geen idee wat er aan de hand is, laat staan de ernst van de situatie. Zonder er ook nog maar een seconde over na te denken volg ik de rest van het nieuws. Op mijn horloge zie ik dat ik helemaal geen tijd meer heb om rustig op de bank te hangen. Om half zeven heb ik namelijk afgesproken met mijn vriendinnen in een restaurant. Bijkletsen en eten. Snel giet ik het laatste slokje wijn naar binnen, trek mijn jas aan en pak mijn fiets uit de schuur. Ik kijk ernaar uit.

Tijdens het etentje komt het coronavirus ter sprake. Blijkbaar heeft één van mijn vriendinnen zich al flink verdiept in de nieuwe mysterieuze longziekte. Ze weet zelfs al wat voor soort virustype het is, COVID-19. De andere meiden en ik reageren een beetje lacherig op haar uitspraken. ‘Hoe kan zij hier zoveel van weten?’, zeg ik verbaasd tegen mijn vriendin. ‘Viroloog Vera’ flap ik eruit. De andere meiden proesten het uit. ‘Ja, lachen jullie maar. Maar hier gaat echt nog wel iets gebeuren!’, zegt Vera. Ik lach en neem mijn laatste hap eten. We zien wel.

Als de avond voorbij is nemen we afscheid en spreken meteen af om over een maand of twee weer te gaan eten. Wat niemand weet is dat die afspraak er voorlopig niet van gaat komen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s